آرتمیز

امروز تولد بلاگ من است . تولدت مبارک .

توی این یک سال که دارم بلاگ می نویسم . خیلی اتفاقات افتاد . اتفاقاتی که زندگی من رو عوض کرد . روزهای پراز نگرانی داشتم که با نوشتن اونها را سپری کردم . روزهای شادی داشتم که با همه قسمتشون کردم . توی این یک سال باانسانهای مختلفی رو دیدم . توی دنیای مجازی دوستان خوبی پیدا کردم . که می تونستم صدای ضربان قلبشون رو بشنوم . مثل من می دیدندو مثل من احساس می کردند . زیبا بود این با هم بودن . که پیوند تنها اعتقاد مشترک بود .

بلاگ من مثل دوستی بود که هرچیزی می خواستم باهاش می گفتم . وقتی تنها بودم با دیدن شکوفه های دوستانم خوشحال می شدم .

چقدر زود یک سال گذشت . پارسال در چنین روزی وقتی می خواستم بنویسم پر از دلهره بودم برای فراموش کردن شروع کردم به نوشتن. خسته از تلاش بودم و منتظر که خستگیم رفع شود . حالا هم می نویسم .

شاید تقسیم تنهایی باشد . شاید تقسیم شادی باشد . شاید درددل باشد . هر چیزی هست حس زیبایست . وقتی می نویسی . وقتی از خودت می گی وقتی از احساس درونت می گی . اونوقت سبک می شی و می تونی پرواز کنی . به همه جا . به دنیای کودکی . به آسمان آبی . به پیش ستاره ها . به خورشید سلام کنی . در ساحل دریا بنشینی . احساس پاکی می کنی . پر از صداقت می شی .

بلاگ من ٫ دوست من تولدت مبارک .

دوستانم با من باشید . باز هم خاطراتم را شکوفه باران کنید .

*عشق نباید مخاطب داشته باشد . عشقی که سوی دیگری جهت یافته است . عشق حقیقی نیست . معشوق بودن را بیاموز ! بنابراین مسئله تنها این نیست که دیگران عشق را در تو بیایند .

*تمام تاکید من نه بر اسم ها که بر فعال است.

تا می توانی از اسم ها حذر کن .

اینکار در زبان امکان پذیر نیست .ولی در عرصه زندگی می توانی .

چه زندگی خود یک فعل است .

زندگی یک اسم نیست . واقعا زندگی کردن اسن و نه زندگی .

عشق نیست . عشق ورزیدن است .

پیوند نیست . پیوند یافتن است .

 ترانه نیست .ترانه خواندن است .

رقص نیست . رقصیدن است .

*آنان که از پیوند می گریزند و از خود هراسانند.

چون در پیوند است که آشکار می شوند .

در پیوند است که بازتاب می یابند .

*بزرگترین معجزه در جهان آن است که تو هستی . من هستم .

بودن بزرگترین معجزه است و مکاشفه درهای این معجزه را برویت می گشاید .

*زمانی فرا می رسد که به عشق رسیده ای  و زمانی فرا می رسد که به ورای عشق می رسی .٫زمانی فرا می رسد که پیوند کی یابی و از این پیوند لذت می بری و زمانی خواهد رسید که تنهایی و از زیبایی تنها بودن لذت می بری . آری هر چیز و هرزمانی زیباست .

تقدیم به تو

زندگی من  ارزشش داره که به خاطرش مبارزه کنم .

چرخ ها با دست تو می چرخد .

آینده فرزندانمان با تلاش تو رنگ می گیرد .زحمت توست که کشور من زنده است . ای مادر ای پدر بوسه بر دستانت که بوی زندگی وتنت بوی تلاش می دهد .

این روز بر همه زحمتکشان مبارک.

به امید زندگی راحت و همراه با عدالت  برای همه زحمت کشان. 

دردلم پر از احساسات عجیب است . شاید هم گرفته . شاید هم نگرفته نمی دونم .فقط می دونم دارم چیز جدیدی رو احساس می کنم . برام ناشناس است . گیج شدم.احساس بی اعتمادی . احساس تنهایی . حوصله هیچ کس رو ندارم . البته نه هیچ کس .  هیچ کاری نمی تونم انجام بدم این بدتره .کاش می تونستم با خودم کنار بیام . کاش می تونستم دوباره خوشحال بشم . دلم نمی خواد بخندم . دلم گریه هم نمی خواد . دلم نمی خواد ساکت باشم .حتی دلم نمی خواد حرف بزنم . حسی بدی دارم . ازهمه خسته شدم . از تلاش کردن . از زنده بودن .

 ابرهای همه عالم در دلم می گرید .

بگذار در پناه شب از ماه بار بردارم

بگذار پر شوم از

قطره های کوچک باران

از قلبهای رشد نکرده

از حجم کودکان بدنیا نیامده

بگذار پر شوم

فروغ