آرتمیز

امروز تولد بلاگ من است . تولدت مبارک .

توی این یک سال که دارم بلاگ می نویسم . خیلی اتفاقات افتاد . اتفاقاتی که زندگی من رو عوض کرد . روزهای پراز نگرانی داشتم که با نوشتن اونها را سپری کردم . روزهای شادی داشتم که با همه قسمتشون کردم . توی این یک سال باانسانهای مختلفی رو دیدم . توی دنیای مجازی دوستان خوبی پیدا کردم . که می تونستم صدای ضربان قلبشون رو بشنوم . مثل من می دیدندو مثل من احساس می کردند . زیبا بود این با هم بودن . که پیوند تنها اعتقاد مشترک بود .

بلاگ من مثل دوستی بود که هرچیزی می خواستم باهاش می گفتم . وقتی تنها بودم با دیدن شکوفه های دوستانم خوشحال می شدم .

چقدر زود یک سال گذشت . پارسال در چنین روزی وقتی می خواستم بنویسم پر از دلهره بودم برای فراموش کردن شروع کردم به نوشتن. خسته از تلاش بودم و منتظر که خستگیم رفع شود . حالا هم می نویسم .

شاید تقسیم تنهایی باشد . شاید تقسیم شادی باشد . شاید درددل باشد . هر چیزی هست حس زیبایست . وقتی می نویسی . وقتی از خودت می گی وقتی از احساس درونت می گی . اونوقت سبک می شی و می تونی پرواز کنی . به همه جا . به دنیای کودکی . به آسمان آبی . به پیش ستاره ها . به خورشید سلام کنی . در ساحل دریا بنشینی . احساس پاکی می کنی . پر از صداقت می شی .

بلاگ من ٫ دوست من تولدت مبارک .

دوستانم با من باشید . باز هم خاطراتم را شکوفه باران کنید .